Introductie voor de BAR-bijeenkomst

Hannah Belliot

Fijn dat er weer eens een BAR-bijeenkomst is die over Zorg gaat! Vandaar dat ik graag van de partij ben op 19 december. Mijn portefeuille Zorg is globaal onder te verdelen in drie groepen: ouderen, gehandicapten en dak- en thuislozen. De problematiek rond dak- en thuislozen is zeer complex en interessant, zeker ook voor de BAR, maar nu niet echt aan de orde.

Het onderwerp dat 19 december besproken wordt heeft vooral betrekking op ouderen en gehandicapten. Mijn uitgangspunt is uiteraard dat iedereen de zorg krijgt die hij/zij nodig heeft. Maar het welzijn van de mensen is afhankelijk van veel meer dan alleen zorg. Eenzaamheid is een groot probleem onder ouderen in deze stad. Weinig bezoek, het wonen op drie hoog achter en onveiligheidsgevoelens zijn daar een aantal oorzaken van. Ook de fysieke toegankelijkheid van de stad is van groot belang voor ouderen en gehandicapten. We hebben een tijdelijk stimuleringsfonds waaruit ik vooral dit soort 'harde' zaken wil financieren. Onze eigen partijgenoot Manon van der Garde heeft een notitie gemaakt over toegankelijkheid die ook aansluit op deze gedachten. Als PvdA kunnen we hier dus een mooie slag slaan. Maar op 19 december gaat het vooral over Zorg, Wonen en ICT (zie daar weer de invloed van Michael van der Vlis (), ik zal me daar ook toe proberen te beperken.

Omdat men op stadsdeelniveau veel beter weet wat er leeft en nodig is, hebben we het ouderenbeleid steeds meer ondergebracht bij de stadsdelen. Eigenlijk houd ik me binnenkort alleen nog bezig met organisaties voor overkoepelende ouderenzorg en de controle op de stadsdelen. Dit is wel belangrijk, omdat je als stad moet garanderen dat, onafhankelijk van het stadsdeel waar je woont, een bepaald (hoog) niveau van voorzieningen aanwezig is. We hebben hiervoor al een Basispakket Ouderen in het leven geroepen en dit willen we ook nog uitbreiden. Steeds meer ouderen willen en blijven op zichzelf wonen. Dat is een goede ontwikkeling, maar vraagt wel een andere vorm van zorg. Waar voorheen mensen in een bejaardenhuis zaten en alles daar aanwezig was, moet de zorg nu ook meer naar de mensen toe. Ook vraagt het natuurlijk om geschikte woningen voor ouderen. Iedereen heeft het altijd over de Wibo's, maar dat kan natuurlijk ook op andere manieren. De Wibo's blijven namelijk een probleem, aangezien de gehele stad een probleem heeft om woningen te bouwen. Met aanpassingen in je woning kan je er vaak toch blijven wonen.

Uiteraard geldt een basisniveau ook voor gehandicapten in de stad. Je hebt het dan ook in eerste instantie echt over zorg. Mensen hebben gewoon hulpmiddelen nodig om hun leven in de stad mogelijk te maken. Je hebt het dan bijvoorbeeld over een rolstoel, aanpassingen in de woning en mobiliteit. Hiervoor hebben we een Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG) met een open eind regeling. Dit betekent dat iedereen recht heeft op de hulpmiddelen die hij of zij nodig heeft.

Dit vergt een enorme organisatie. Mensen moeten namelijk geïndiceerd worden voordat ze een hulpmiddel kunnen krijgen. En daar gaan heel wat vragen en onderzoeken aan vooraf. Zeker bij zwaardere handicaps. Wat ik nu belangrijk vind is dat je eenvoudig in te schatten behoeften wel snel kan regelen. Als iemand een rolstoel nodig heeft, kan je dat namelijk snel inschatten en er voor zorgen dat er snel een stoel beschikbaar is. Hiervoor zijn we bezig om het hele indiceringproces minder bureaucratisch te maken.

Ook bij aanvragen voor stadsmobiel zijn we dit aan het doen. Stadsmobiel kan ook gebruikt worden door ouderen. Toen ik net aantrad als Wethouder heb ik er nog voor gezorgd dat het tarief naar beneden werd bijgesteld, zodat iedereen op het tarief van de roze strippenkaart kan rijden. Er zijn altijd veel klachten geweest over Stadsmobiel, maar we zijn heel hard bezig om het te verbeteren en het werkt. De klachten nemen af en het allerbelangrijkste is dat de mensen die er gebruik van willen maken dat ook snel kunnen. Tegenwoordig krijgen mensen al binnen 4-8 werkdagen een tijdelijke pas om met Stadsmobiel te reizen. Dat is een hele grote stap vooruit zoals we er nog meer willen maken. ICT kan ons daar goed bij helpen. Het automatiseren van sommige aanvragen scheelt veel tijd en menskracht waardoor het sneller en goedkoper kan. Lastig daarbij blijft wel altijd hoeveel risico voor fouten je in wilt calculeren. Dat is vooral een politieke kwestie. Bureaucratie heeft door haar eindeloze controleprocedures de naam traag te zijn. Een ander gevolg is wel dat zij consequent is en weinig fouten maakt. De spanning tussen deze twee blijft dus interessant en zal zeker terugkomen tijdens het hele traject van ontbureaucratisering en vraaggestuurd werken binnen de WvG.

Wanneer de processen binnen de WvG sneller en efficiënter werken zullen we ook zeker kijken welke taken en bevoegdheden naar de stadsdelen kunnen gaan, zoals we dat bij het ouderenbeleid ook hebben gedaan. Op dit moment vind ik dat echter nog niet aan de orde. Ik kan me bijvoorbeeld niet voorstellen dat het goed is om 14 Stadmobielen te hebben in de stad.

Naast het beter organiseren van de procedures binnen mijn portefeuille vind ik dat ICT een andere hele belangrijke rol kan vervullen. Namelijk die van ontmoeting, betrekken en informeren. Ik sprak al over het grote probleem van eenzaamheid bij ouderen. Dit speelt ook bij gehandicapten. Laatst was er een onderzoek dat uitwees dat jonge gehandicapten tegen veel muren van onbegrip en onwetendheid oplopen en weinig met leeftijdgenootjes zonder handicap omgaan. Uitwisseling van ervaringen en gewoon gezellig chatten zijn mogelijkheden die door de toegankelijkheid van het internet op ieder moment van de dag en op steeds meer plekken in de stad zeer interessant zijn. Ik signaleer ook niet alleen, ik heb al verschillende projecten gefinancierd die hier op inspelen. Zowel voor ouderen als voor gehandicapten. Een heel leuk voorbeeld vind ik de ondertiteling van het AT5 nieuws voor doven en slechthorenden. Zij hebben ook recht op Amsterdams nieuws! En alhoewel we hier dus al mee aan de slag zijn, zie ik ook dat er nog vele anderen mogelijkheden zijn om op de 'nieuwe wereld' in te spelen. Vandaar dat ik ook erg benieuwd ben naar de discussies tijdens de bijeenkomst van de Bar. Naast het feit dat het natuurlijk gezellig is om iedereen weer even te spreken onder het genot van een drankje.

Tot 19 december.

Hannah Belliot, Wethouder Zorg.